O Parafii...

 

HISTORIA KOŚCIOŁA I PARAFII ŚWIĘTEJ TRÓJCY   W NOSKOWIE

 

Nosków, miejscowość w Gminie Jaraczewo położona 8 kilometrów na południowy-zachód od Jarocina, przy drodze do Pogorzeli. Nazwa pochochi od jej założycieli i pierwszych właścicieli - Noskowiskich herbu Zaręba.

Początkowo Nosków Należał do Parafii Siedlemin, został z niej wyłączony wraz z Potarzycą.

 

Kościół parafialny p.w. Świętej Trójcy istnieje w Noskowie od 1434 roku. Ufundowali go ówcześni właściciele Noskowa - Jakub Noskowski i Krzysztof Wławski. Pierwszą świątynię wybudowano w latach 1431- - 1434. Dnia 30 czerwca 1434 roku wikariusz generalny biskupi Jan Drzewicki wystawił przywilej erekcyjny kościoła pod wezwaniem Świętej Trójcy, Nawiedzenia N.M.P., Św. Michała i wszystkich Świętych.

 

Kościół w Noskowie był od początku drewniany. Pierwszy zbudowany z belek świerkowych w latach 1431 - 1434 był jednonawowy, nie konsekrowany. Zaczął się on chylić ku upadkowi w drugiej połowie XVII wieku, został podźwignięty z ruiny przez ówczesnego dziedzica Chryzostoma Dobrzyckiego. Blisko sto lat później ponownie kazała go wyremontować dziedziczka miejsca Gajewska. Remont ten był właściwie stawianiem kościoła na nowo z zachowaniem niektórych tylko elementów poprzedniego, dlatego też kościół obecny datowany jest właśnie na rok 1749 - choć od tego czasu był wielokrotnie remontowany i przebudowywany.

 

Parafia noskowska nalezała kiedyś do deknatu koźmińskiego, obecnie należy do dekanatu boreckiego. Od początku była ona parafią małą. W jej skład wchodziła tylko jedna wieś Nosków, folwark Kapalica oraz Noskowskie Budy. Taki stan rzeczy utrzymywał sie do roku 1959, kiedy to dekretem Kurii Metropolilarnej z dnia 4 czerwca do parafii Nosków włączono 1/5 część wsi Parzęczew, tj. numery od 20 do 25. Należy zaznaczyć, że obecnie nazwy Kapalica i Budy funkcjonują tylko w świadomości tutejszych mieszkańców - bowiem Kapalica leży obecnie w granicach Noskowa a Budy praktycznie przestały istnieć.

 

W czasie II wojny światowej kościół został zamkniety i zamieniony na magazyn sanitarny. Przez lata nie konserwowany zaczął popadać w ruinę. Najgorzej wyglądał drewniany dach. Po wojnie pokryto go częściowo blachą, którą jednak trzeba było usunąć ze względu na to, że kościół jest obiektem zabytkowym. Na nowo kościół pokryto gontami.

 

W 1975 roku kościół parafialny w Noskowie i część jego wyposażenia wpisano do rejestru zabytków. Za zabytek uznano sam kościół, a takrze ołtarze, rzeźby, ambonę, chrzcielnicę, drzwi boczne, lichtarz na paschał oraz relikwiarz w kształcie ręki.

 

Obok kościoła, od strony wschodniej, znajduje się drewniana dzwonnica zdubowana w 1837 roku. Wiszą w niej trzy dzwony.

 

Wokół kościoła znajduje się cmentarz parafialny o powierzchni 0,2 ha, który w 1924 roku otoczono murem z kamieni polnych łupanych. Na cmentarz prowadzą dwie bramy. Główna od trony zachodniej i boczna od południa. Cmentarz podzielony jest na kształt krzyża . Na środku znajduje się krzyż postawiony w 1958 roku. Na cmentarzu parafialnym jest pochowany jeden kapłan. Długoletni i zasłużony proboszcz ks. Wiktor Rakowski.

 

Obecnie na terenie parafii stoją trzy figury przydrożne: Najświętszego Serca Pana Jezusa (przy ul. Koźmińskiej), Matki Bożej Fatimskiej (przy ul. Okrężnej) oraz Św. Wawrzyńca (przy ul. Jarocińskiej).



Na terenie parafii stoi kilka krzyży przydrożnych oraz krzyż misyjny przy kościele postawiony w 1959 roku.

 

Dom proboszcza pocztkowo był drewniany, bez fundamentów. W 1841 roku przystąpiono bo budowy probostwa, którą  w ciągu roku ukończono. Na przestrzeni lat plebania była wielokorotnie remontowana, odnawiana i modernizowana. Podczas II wojny światowej na probostwie od 1941 roku urzędował Fischer, niemiecki oficer i lekarz. Chociaż nosił takie samo nazwisko jak ówczesny patron, to jest to zbieżność przypadkowa. Gdy wybuchła epidemia tyfusu probostwo zamieniono na szpital. Dzięki temu  budynek nie ucierpiał. Dom proboszcza w Noskowie jest budynkiem starym, wymagającym ciągłych nakładów finansowych na remonty i konserwacje.

 

Do majątku noskowskiej parafii należy także dom parafialny. Budynek ten powstał na Jubileusz 500-lecia istnienia parafii. Uroczyste poświęcenie tego domu nastapiło dnia 30 czewrwca 1934 roku, a więc  dokładnie w 500 lat po tym jak parafię erygowano. Dom powstał z inicjatywy ks. Franciszka Grześka przy ofiarnej współpracy parafian. Jest to dom murowany, pokryry dachówką. Dawniej dom ten służył jako mieszkanie organisty. W środku znajduje sie także salka parafialna, na której odbywały sie lekcje religii i spotkania chóru. Obecnie budynek też także wymaga gruntownego remontu.

 Duszpasterze Parafii po roku 1945:

  • Ks. Mikołaj Hentrich (1945-1946)
  • Ks. Marian Nykiel (1946-1951)
  • Ks. Gruener (1951-1953)
  • Ks. Franciszek Folek (1953-1958)
  • Ks. Wanancjusz Baraniak (1958-1960)
  • Ks. Antoni Musielak (1960-1961)
  • Ks. Kazimierz Szyk (1961-1971)
  • Ks. Józef Wasiak (1971-1978)
  • Ks. Walerian Łukaszewski (1978-1982)
  • Ks. Henryk Olejniczak (1982-1998)
  • Ks. Józef Dziagiel (1998-2010)
  • Ks. Jarosław Kaczmarek (od roku 2010)

 

 

Żródło informacji:

Praca magisterska Pani Izabeli Cieślak
nt. "Historia Parafii p.w. Św. Trójcy w Noskowie od 1827 do 1982 roku"
UAM Wydział Teologiczny - Poznań 2000